Gabinet

Gabinet leczenia ran przewlekłych Bogumiła Aziewicz-Gabis to miejsce, w którym koncentrujemy się na leczeniu trudno gojących się ran.

Dzięki doświadczonej kadrze pielęgniarskiej i lekarskiej, właściwej diagnostyce  i nowoczesnym metodom odpowiednio dobranym do potrzeb pacjentów, oferujemy pomoc w leczeniu ran zainfekowanych, ran martwiczych i nie odpowiadających na dotychczasową terapię.

Wybór metody leczenia zależy od indywidualnych uwarunkowań oraz poziomu zaawansowania choroby.

Podczas wizyty, indywidualnie dobieramy metodę leczenia tak, aby zapewnić jak największą skuteczność. W oparciu o wiedzę i doświadczenie, poparte  dokładną diagnostyką oferujemy leczenie ran wg strategii TIME zgodnie z zaleceniami PTLR (Polskie Towarzystwo Leczenia Ran) oraz EWMA (Europejskie Towarzystwo Leczenia Ran).

Nasz gabinet mieści się w Koszalinie. Serdecznie zapraszamy do kontaktu z nami.

Leczenie ran

Stopa cukrzycowa

Co to jest zespół stopy cukrzycowej (ZSC)?

To obecność infekcji i/lub owrzodzenia, i/ lub destrukcji głębokich tkanek z obecnością cech neuropatii oraz niedokrwienia o różnym stopniu nasilenia u chorych z cukrzycą.( def.WHO)

Podział ZSC:

Stopa neuropatyczna z przeważającym uszkodzeniem włókien nerwowych oraz zachowanym prawidłowym przepływem w dużych naczyniach podudzia i stopy – najczęstsze objawy to:

  • sucha skóra z obecnością hiperkeratozy i modzeli;
  • deformacje w obrębie palców stóp( palce młoteczkowate)
  • lokalizacja na podeszwowej powierzchni przodostopia
  • wyczuwalne tętno na obu tętnicach stóp

Stopa naczyniowa z dominującymi zaburzeniami ukrwienia stopy i niewielkimi zmianami czucia- najczęstsze objawy to:

  • cienka, zanikowa, blada skóra na stopie;
  • wyraźnie chłodna stopa;
  • sucha martwica;
  • zmiany na dystalnych częściach palców lub na pięcie;
  • barak tętna na tętnicy podkolanowej i/lub,piszczelowej tylnej i/lub grzbietowej stopy.

Stopa o etiologii mieszanej. Występuje również ZSC typu Charcota (1)

Diagnozę różnicującą stawia się na podstawie testów przesiewowych, których większość wykonujemy w naszym gabinecie podczas pierwszej wizyty.

W zależności od diagnozy podejmujemy leczenie zgodnie z zasadami: wilgotnej terapii ran i strategii TIME metodami zależnymi od typu ZSC (tj. opracowanie, oczyszczenie tkanek) - metodą: autolityczną,enzymatyczną, chirurgiczną, opatr. Debrisoft, biochirurgia (terapia larwami Lucilia sericata)* oraz hirudoterapia. Dalsze leczenie za pomocą najnowszych preparatów i opatrunków specjalistycznych łącznie z terapią podciśnieniową (NPWT).

Zajmujemy się również edukacją pacjenta na temat postępowania z raną oraz profilaktyki Zespołu Stopy Cukrzycowej.

Bibliografia:

  1. Redakcja naukowa prof.dr hab.n.med.Waldemar Karnafel „Zespół stopy cukrzycowej , patogeneza, diagnostyka, klinika, leczenie”.Wyd.Lek. PZWL, W-wa 2013
Owrzodzenia podudzi

Klasyfikacja owrzodzeń:

Najczęstsza przyczyną owrzodzeń goleni jest owrzodzenie o podłożu:

  • niewydolności żylnej 75%
  • owrzodzenie tętnicze 5-10%
  • owrzodzenie o mieszanej etiologii tętniczo-żylnej 15%
  • pozostałe owrzodzenia występujące w rzadszych jednostkach chorobowych.

Owrzodzenia żylne

Owrzodzenia żylne to ubytek tkanek powstały w wyniku niewydolności żył układu powierzchownego, głębokiego lub żył przeszywających, często stanowi ich kombinację.

Umiejscowienie:

  • okolice kostki przyśrodkowej,
  • rzadziej bocznej,
  • może mu towarzyszyć owrzodzenie okrężne

Owrzodzenia tętnicze

Owrzodzenie tętnicze to owrzodzenie na tle niedokrwiennym, ściśle związane z obecnością miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych. Przyczyną powstawania ubytków tkanek jest niedostateczny napływ krwi i związany z tym upośledzony transport składników odżywczych i tlenu.

Umiejscowienie: Typowym miejscem powstawania zmian są dystalne części kończyn dolnych nad wyniosłościami kostnym:

  • przyśrodkowy brzeg pięty
  • lub grzbietowa strona palców.

W zależności od rodzaju owrzodzenia podudzi podejmujemy leczenie zgodnie z zasadami: wilgotnej terapii ran i strategii TIME metodami:

T (cel: opracowanie, oczyszczenie tkanek)- metodą: autolityczną,enzymatyczną, chirurgiczną, opatr. Debrisoft, biochirurgia(terapia larwami Lucilia sericata)* oraz hirudoterapia*.

I (cel: kontrola infekcji i zapalenia),

M (cel: utrzymanie wilgotności),

E (cel: naskórkowanie i brzegi rany)- za pomocą najnowszych preparatów i opatrunków specjalistycznych łącznie z terapią podciśnieniową( NPWT).

ZŁOTYM STANDARDEM W LECZENIU OWRZODZEŃ ŻYLNYCH JEST KOMPRESJOTERAPIA (PTLR), którą po uprzednim dokładnym badaniu pacjenta stosujemy w naszym gabinecie Prowadzimy poradnictwo w zakresie postępowania z raną przewlekłą (owrzodzenie podudzi), a także profilaktyki w niewydolności żylnej i tętniczej.

W celu koniecznej, dalszej diagnostyki różnicującej kierujemy na konsultacje do współpracującego z nami lekarza chirurga naczyniowego.

Odleżyny

Odleżyna (łac. decubitus) – jest to ognisko martwicy przechodzące w owrzodzenie skóry, tkanki podskórnej, a nawet mięśni i kości, przeważnie wtórnie zakażone, które powstaje na skutek długotrwałego ucisku i związanego z tym niedotlenienia tkanek. Odleżyny mogą powstawać również w obrębie błony śluzowej.

Umiejscowienie:

Zwykle tworzą się w miejscach najbardziej narażonych na długotrwały ucisk. Jeśli chory leży na plecach, pojawiają się tam, gdzie stale naciska materac, czyli wzdłuż kręgosłupa, przeważnie w okolicy kości guzicznej i krzyżowej. Mogą też powstać na potylicy, małżowinach usznych, na łopatkach, łokciach, piętach, a także w miejscach stale uciskanych przez przykrycie, np. na kolanach. Jeżeli chory leży na boku, odleżyny powstają w okolicy stawu biodrowego, na wewnętrznej stronie kolan, przy kostkach nóg i za uszami. Z kolei przy źle założonym gipsie pojawiają się tu, gdzie opatrunek ociera ciało.(1)

Podejmujemy leczenie (również w domu pacjenta) zgodnie z zasadami: wilgotnej terapii ran  i strategii TIME metodami :

(cel: opracowanie, oczyszczenie tkanek) - metodą: autolityczną, enzymatyczną, chirurgiczną, opatr. Debrisoft, biochirurgia (terapia larwami Lucilia sericata)* oraz hirudoterapia*.

I (cel: kontrola infekcji i zapalenia),

M (cel: utrzymanie wilgotności),

E (cel: naskórkowanie i brzegi rany) - stosując najnowsze preparaty i opatrunki specjalistyczne łącznie z zastosowaniem terapii podciśnieniowej ( NPWT) .

Prowadzimy poradnictwo w zakresie postępowania z raną przewlekłą (odleżynową), a także profilaktyki p/odleżynowej.

Inne trudno gojące się rany
  • Rany pooperacyjne
  • inne powikłane rany

Dobór leczenia ustalany indywidualnie.

Poradnictwo, konsultacje chirurgiczne, wizyty domowe

Poradnictwo, konsultacje i wizyty domowe - uzgadniane telefonicznie.

Ozonoterapia

Ozonoterapia ( „ but/rękaw ozonowy) wspomagająca leczenie ran przewlekłych oraz profilaktyka w zespole stopy cukrzycowej

Kilka słów o ozonoterapii

Ozonoterapia to  metoda wspomagania leczenia mieszaniną tlenowo-ozonową, która

podczas rozpadu uwalnia bardzo aktywny tlen atomowy,  niszczący wszelkie bakterie, chorobotwórcze grzyby i wirusy, jednocześnie natlenia tkanki oraz przyspiesza i ułatwia komórkowe procesy odnowy.

CO TO JEST OZON?

Ozon /gr. wąchać/ to trzyatomowa cząsteczka tlenu (O3). Jest bezbarwnym gazem, łatwo rozpuszczającym się w wodzie i osoczu /15 razy lepiej od tlenu/, wyczuwalnym już przy stężeniu 1:600 /na przykład po burzy/, łatwo przekształcającym się w tlen.

DZIAŁANIE OZONU

  • bardzo silne właściwości bakterio-, wiruso- i grzybobójcze,
  • pozytywny wpływ na procesy biochemiczne zachodzące w ustroju,
  • wybitne właściwości natleniające organizm.

Ozon zwalcza zakażenia wywołane przez bakterie, pierwotniaki, grzyby i wirusy. Większość mikroorganizmów wykazuje brak odporności na OZON.

DZIAŁANIE ZEWNĘTRZNE OZONU – MIEJSCOWE wspomaganie leczenia ran przewlekłych

  • bakterio-, wiruso-, i grzybobójcze
  • pobudza ziarninowanie
  • poprawia naskórkowanie
  • poprawia miejscowe ukrwienie tkanek

Stosowany przy owrzodzeniach, ranach, oparzeniach, odleżynach i trudno gojących się ranach.

WSKAZANIA LECZNICZE - miejscowe:

  • długo i trudno gające się rany
  • zakażenia pooperacyjne
  • owrzodzenia różnej etiologii
  • odleżyny
  • oparzenia, odparzenia
  • „stopa cukrzycowa”
  • grzybice (różnego rodzaju)
  • miażdżyca
  • zakrzepica
  • nadpotliwość stóp
  • niedokrwienie różnej etiologii
  • pourazowe zapalenie kości, tkanek miękkich
  • infekcje wokół endoprotez, przetoki ropne
  • choroby stawów, tkanek okołostawowych (zwyrodnieniowe, zapalne)
  • infekcje grzybicze: skóry i błon śluzowych

ZALETY OZONOTERAPII

  • duża skuteczność
  • szybkie działanie
  • brak odporności chorobotwórczych drobnoustrojów na OZON tak jak na antybiotyki
  • nie obserwowano skutków ubocznych
  • bardziej ekonomiczna metoda w porównaniu z farmakoterapią

PRZECIWWSKAZANIA DO OZONOTERAPII

  • nadczynność tarczycy
  • świeży zawał mięśnia sercowego
  • niewyrównane nadciśnienie tętnicze
  • ciąża
  • zatrucie alkoholem

stopa

Hirudoterapia - terapia pijawkami

pijawka

Historia

Terapia pijawkami

to bezinwazyjna i jedna z najstarszych metod początkowo leczenia, a obecnie wspomagania leczenia w medycynie naturalnej, powracająca ponownie do łask. Hirudoterapia nie jest niczym nowym. Ogólnolecznicze właściwości pijawek odkryto już kilkaset lat temu, używane były już p.n.e. przez Hipokratesa. Do końca XIX wieku służyły jako podstawowy środek leczniczy w szpitalach. W tamtych czasach nie znano jeszcze wszystkich mechanizmów działania, ale zauważono ogromne właściwości lecznicze. Dzięki niezwykłym walorom medycznym, oraz szerokiemu zastosowaniu w leczeniu, nadano im nazwę pijawki lekarskiej.

Hirudozwiązki wpuszczone do naszego krwiobiegu skutecznie wspomagają walkę z chorobą, poprawiając pracę całego organizmu i wszystkich organów.

W naszej praktyce do zabiegu hirudoterapii stosowane są pijawki pochodzące wyłącznie z certyfikowanych hodowli laboratoryjnych.

Jak przebiega zabieg

Pijawkę przystawia się w odpowiednie miejsce na ciele pacjenta, które wcześniej dezynfekuje się spirytusem. Wczepia się ona w skórę szczękami wyposażonymi w mikroskopijne ząbki. Zabieg ten nie sprawia pacjentowi bólu, gdyż wśród związków wpuszczanych przez pijawkę do krwioobiegu są substancje o działaniu znieczulającym. Zabieg trwa zwykle od 45 minut do 1,5 godziny.

Po tym czasie pijawka sama odpada albo zdejmuje ją terapeuta. Pijawka po zabiegu jest utylizowana.

Wskazania lecznicze

1. Choroby - naczyniowe:

  • niedokrwienna choroba serca
  • zapalenie mięśnia sercowego
  • stan przed i po zawale mięśnia sercowego
  • nadciśnienie tętnicze
  • migrena
  • żylaki kończyn dolnych
  • zakrzepowe zapalenie żył
  • owrzodzenie troficzne
  • zastój w naczyniach limfatycznych
  • dystonia neurowegetatywna
  • początkowe stadia miażdżycy tętnic

2. Choroby układu ruchu:

  • choroba reumatyczna
  • choroba zwyrodnieniowa stawów i kości
  • zapalenie stawów
  • przykurcze w zakresie kończyn i szyi
  • krwiaki pourazowe

3. Choroby neurologiczne:

  • encefalopatia nadciśnieniowa
  • niedowłady i zespoły uciskowe nerwów obwodowych
  • objawy wstrząśnięcia i stłuczenia mózgu
  • choroba Parkinsona i Alzheimera
  • neuralgia nerwu twarzowego, trójdzielnego, kulszowego
  • mózgowe porażenie dziecięce

4. Choroby ginekologiczne:

  • zapalenie przydatków
  • policystycznosc jajników
  • bezpłodność
  • fibro mięśniaki i fibro gruczolaki macicy (nie gruczolakoraki)
  • zespół bolesnego miesiączkowania
  • zapalenie gruczołu piersiowego i gruczołu Bartholiniego.
  • łagodzenie objawów menopauzy
  • zapalenie błony śluzowej pochwy i macicy

5. Choroby przewodu pokarmowego

  • przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego
  • zapalenie trzustki
  • przewlekłe zapalenie wątroby bez zaburzeń krzepliwości
  • zapalenie okrężnicy
  • hemoroidy

6. Choroby urologiczne

  • nadciśnienie nerkopochodne
  • zapalenie pęcherza moczowego
  • gruczolak prostaty(nie gruczolakorak)
  • objawy przewlekłej niewydolności nerkowej
  • naczyniopochodne zaburzenia erekcji

7. Choroby układu oddechowego

  • przewlekłe zapalenie oskrzeli
  • astma oskrzelowa
  • rozedma płucna
  • przewlekła zakrzepica płucna

8. Choroby otolaryngologiczne

  • ostre i chroniczne zapalenie nerwu usznego
  • ostre i chroniczne zapalenie ucha
  • zapalenie zatok
  • zapalenie komórek sitowych

9. Choroby dermatologiczne

  • ospa wietrzna i półpasiec
  • łuszczyca
  • niektóre kolagenozy
  • zapalenie skóry i tkanki podskórnej w wielu chorobach
  • alergie skórne
  • krwiaki podskórne
  • blizny skórne nie koloidowe

10. Choroby stomatologiczne:

  • zapalenie dziąseł
  • zapalenie jamy ustnej
  • zapalenie przyzębia
Przeciwwskazania

Ograniczenia stosowania hirudoterapii można podzielić na bezwzględne i względne.

Hirudoterapia jest bezwzględnie przeciwwskazana w następujących stanach:

  • u chorych na hemofilię bądź inne choroby krwi związane z niedoborem czynników krzepnięcia,
  • u osób z zaawansowaną anemią,
  • u kobiet w ciąży, ponieważ substancje zawarte w wydzielinie ślinowej pijawek mogą wywołać poronienie.
    Po hirudoterapii czasami występują działania niepożądane, m.in. zakażenie bakterią Aeromonas hydrophila, które wymagają zastosowanie leków chemicznych.

Należy zachować ostrożność w przypadku:

  • hipotonii- wówczas, gdy ciśnienie jest niższe niż 80/60, w przeciwnym razie może dojść do zasłabnięcia,
  • nadżerkowego zapalenia błony śluzowej żołądka oraz krwawień z przewodu pokarmowego,
  • u pacjentów z alergią na proteiny; w wyjątkowych sytuacjach, takich jak po replantacji możliwe jest stosowanie hirudoterapii u osób uczulonych, lecz z jednoczesnym podawaniem leków przeciwhistaminowych, jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego, antykoagulantów oraz innych niesteroidowych leków przeciwzakrzepowych i inhibitorów agregacji trombocytów

Nie zaleca się przeprowadzania zabiegu hirudoterapii:

  • u dzieci poniżej 10 roku życia-  wyjątek stanowią pacjenci po replantacji,
  • u kobiet w trakcie trwania miesiączki,
  • u pacjentów z ogólnym osłabieniem,
  • u osób z wysoką temperaturą, gruźlicą bądź zarażonych wirusem HIV,
  • u osób chorych psychicznie
Pijawki a estetyka

W XIX wieku kobiety przystawiały pijawki żeby wyglądać młodziej. Dzisiaj hirudoterapeuci potwierdzają skuteczne zastosowanie hirudoterapii w dermatologii i kosmetologii. Substancją uwalnianą ze śliny pijawek, odpowiedzialną za spowolnienie procesu starzenia się skóry jest antyelastaza. Hamuje ona działanie enzymu rozkładającego elastynę oraz spowalnia rozkład tkanki sprężystej skóry. Leczenie pijawkami przynosi dobre efekty w leczeniu trądziku, cellulitu, łuszczycy, przebarwień, egzem, sklerodermii, różyczki, pajączków na kończynach dolnych, jak również w gojeniu ropni i czyraków. Wykazano również, iż hirudoterapia jest skuteczna, jako wspomagająca terapia w toczniu.